ZAMKNIĘCIE KSIĘGI SZTOLNI

 Sztolnie zostały wyeksplorowane.

Nie szukajcie mnie w hierarchiach ani w kościołach.

Szukajcie mnie tam, gdzie nie potrzeba waszego życia i krwi jako paliwa do napędzania kłamstwa.

Siadam nad brzegiem Bobru. Wyciągam z kieszeni kawałek białego marmuru z Nielestna i wrzucam go do wody. Patrzę, jak kamień tonie, a kręgi na powierzchni rozchodzą się i znikają. 

W myślach widzę hieroglif: EXUTUS – wywłaszczony, wyzwolony. 

KSIĘGA SZTOLNI JEST ZAMKNIĘTA.

ŚWIADECTWO DRĄŻENIA

(CERTIFICATUM EFFOSSIONIS)

Wydane w mroku Sztolni Marmuru w Nielestnie

    Niniejszym zaświadcza się, że Wędrowiec, który trzyma ten pergamin, przeszedł drogę od wschodnich Stoleckich Skał, przez betonowe piekło Osówki, aż po białe milczenie Nielestna. POTWIERDZA SIĘ, ŻE: Ujrzał Pustą Tiarę: Rozpoznał w „Człowieku-Bogu” jedynie feudalnego pana, który lęk przed własnym przemijaniem zamienił w system ucisku i milczenia. Dotknął Marmuru Oskarżenia: Stanął przed płytą nagrobną Hierarchy i nie odwrócił wzroku od zbrodni popełnionych na najmniejszych, które ten taił przed światem. Usłyszał Zegar Pana Czasu: Zrozumiał, że żadna ziemska potęga, choćby rzeźbiona w najszlachetniejszym kruszcu, nie oprze się cierpliwej erozji Prawdy.

Wędrowiec zostaje uznany za Wolnego od Iluzji. Jego instrument poznawczy (mózg) przestał dywagować o fałszywych mostach, a zaczął odczuwać surową obecność Boga Prawdziwego w ciszy wyrobiska.

Wychodząc na powierzchnię, nosisz w sobie pył Nielestna. Nie próbuj go zmyć. Jest on Twoim jedynym prawdziwym insygnium.

Marmur pękł. Most runął. Prawda trwa.

Podpisano: Szwonder Szychtownik

W obecności Pana Czasu