WIELISŁAWKA – GEOMETRIA MAGMY I ZŁOTO STRAŻNIKÓW

Wydostałem się z ołowianego milczenia Gór Ołowianych, niosąc w płucach ciężar ich kruszcu, i przekroczyłem Kaczawę w okolicach Sędziszowej (Röversdorf). Przede mną wyrastała Wielisławka – góra, która jest zamarłym okrzykiem ziemi. Tutaj Antagonista przybrał postać Strażnika Skarbów. Już nie szeptał o wybaczeniu, lecz o „dziedzictwie”, o „złocie Wrocławia” i o tajemnicach, których pilnował mitologizowany niczym Duch Gór Herbert Klose.

Sztolnia z XVI wieku zmusiła mnie do pokory. Aby wejść w jej głąb, musiałem porzucić wyprostowaną postawę energumena i zacząć się czołgać. Brudząc ręce w łupkach marglistych, przeciskałem się przez szczeliny, by nagle stanąć w korytarzach, które odebrały mi oddech. Były ręcznie kute, precyzyjne i strzeliste niczym egipskie grobowce. Tutaj ludzki trud spotkał się z ryolitem i żyłami kwarcu, w których niegdyś pulsowało prawdziwe złoto.

— Szukaj głębiej, Szychtowniku! — drwiło echo korytarzy, a był to głos wszystkich „strażników obiektów”, którzy mamią nas legendami o ukrytych skarbach, byśmy nie zauważyli, że największym skarbem jest nasza własna wolność. — Herbert Klose tu był. Sowieci tu byli. Wszyscy szukali złota, którego Hierarchia używa, by kupować wasze dusze. Edukacja masowa nauczyła cię pożądać kruszcu, a my daliśmy ci legendę, byś nigdy nie przestał drążyć w błędzie.

Poczułem, jak natura energumena znów łaknie sensacji. Mój mózg, zainfekowany dywagacjami o „skrzyniach ze złotem”, chciał biegać po korytarzach w poszukiwaniu schowków. To była Głupota Chciwości – kolejna zasłona dymna Hierarchy, która każe nam szukać metalu, podczas gdy pod naszymi stopami pęka fundament bytu.

Wtedy wyszedłem na zewnątrz, przed Organy Wielisławskie.

Zobaczyłem potęgę ciosu termicznego. Regularne, wieloboczne kolumny ryolitu, powstałe w wyniku stygnięcia magmy wulkanicznej. Zrozumiałem: to w takich miejscach ludzkość nauczyła się geometrii. To te skalne organy podpowiedziały nam kształt kolumn w katedrach i proporcje w grobowcach faraonów. To nie my wymyśliliśmy architekturę – myśmy ją tylko nieudolnie skopiowali z natury, próbując nadać boski wymiar naszym feudalnym budowlom.

Wtedy, pośród skalnych filarów, zobaczyłem Ammit.

W podziemiach Wielisławki Pożeraczka miała ciało o kanciastych kształtach, przypominające ryolitowe bloki. Nie polowała na złodziei – ona pożerała tych, którzy ufają w skarby systemu. Widziałem Energumenów-Poszukiwaczy, którzy z wykrywaczami metalu błąkali się wokół góry, nie widząc monumentalnego piękna organów. Ammit pożerała ich zdolność do podziwu, zostawiając jedynie chciwe, puste oczy, które w każdym kamieniu widziały tylko sztabę złota lub na pocieszenie kolorowy agat z pobliskiej Różanej, Gozdna czy Nowego Kościoła.

— Klose niczego nie ukrył — usłyszałem wibrację Pana Czasu, która płynęła prosto z ryolitowych kolumn. — On sam był tylko cieniem, który miał odwrócić twoją uwagę od Harmonii.

Zrozumiałem: „Strażnicy Obiektów” to kolejna warstwa kłamstwa Hierarchy. Mit o złocie ma sprawić, że Szychtownik nigdy nie spojrzy na Geometrię Natury – na dowód, że światem rządzi porządek wyższy niż rozkazy generałów czy dekrety kolumny geologicznej. Hierarchia władzy paradygmatycznej boi się prawdy archetypów, bo są one  trwalsze niż jakakolwiek Tiara.

Wykonałem Unik Geometryczny.

Zamiast szukać skrytek Klosego, stanąłem plecami do organów i zacząłem liczyć boki skalnych kolumn. Odmówiłem udziału w „poszukiwaniu skarbu”. Krzyknąłem w stronę ślepych korytarzy: „Wasze złoto to tylko ciężar dla niewolników! Nie szukam skrzyń, bo znalazłem miarę wszechświata w tym ryolicie! Wasz Klose pilnował tylko waszej własnej pustki!”

W tej sekundzie legenda o skarbach z Dolnego Śląska i Wielisławki skruszała pod moimi stopami. Ammit-Pożeraczka Chciwości wycofała się, bo nie znalazła we mnie „żądzy posiadania”, którą mogłaby przełknąć. Dla niej przestałem być „poszukiwaczem”, stałem się Geometrą Bytu. A Geometra, który widzi strukturę zamiast kruszcu, jest dla Pożeraczki zbyt czysty.

Hieroglif: Skalne organy przecinające falę nieskończoności.

Zrozumiałem Hieroglif: Słupy przecinające nieskończoność. Prawdziwa mądrość to wiedza, że architektura władzy jest tylko nędzną kopią architektury natury. Prawdziwym złotem może być Cios Termiczny – moment, w którym gorąca pasja życia styka się z chłodem prawdy i zastyga w doskonałą formę.

Wyszedłem z Wielisławki, nie niosąc w kieszeniach ani grama kruszcu, ale z umysłem nastrojonym do muzyki sfer. Przestałem ufać w „tajemnice państwowe” i „strażników skarbów”. Zrozumiałem, że Pan Czasu zapisał swoją księgę w ryolicie, a ludzie próbowali ją tylko zasmarować złotą farbą kłamstwa.

Przede mną był Fryderyk Wilhelm. Piryt, który udaje słońce